Czego Jaś się nie nauczył, tego Jan nie umie

Jeżeli nasi rodzice traktowali ubezpieczenie jako naturalny element dbania o bezpieczeństwo finansowe, istnieje duża szansa, że w dorosłym życiu my również będziemy postrzegać je jako coś oczywistego. Jeśli natomiast w domu nigdy nie rozmawiało się o polisach, oszczędzaniu na nieprzewidziane sytuacje czy zabezpieczaniu majątku, potrzeba ochrony może pojawić się dopiero po pierwszej poważnej szkodzie.

Z raportu Polskiej Izby Ubezpieczeń „Świadomość ubezpieczeniowa Polaków 2026 – wiedza, postawy i doświadczenia”, przygotowanego pod kierownictwem naukowym prof. UW dr hab. Katarzyny Sekścińskiej, pod patronatem Uniwersytetu Warszawskiego wynika, że: aż 36 proc. Polaków dorastało w otoczeniu, w którym o polisach praktycznie się nie rozmawiało i nie wyniosło z domu rodzinnego żadnych wzorców dotyczących dobrowolnych ubezpieczeń.

Dlaczego łatwiej ubezpieczyć mieszkanie niż siebie?

Przez lata w polskich rodzinach najczęściej spotykanym ubezpieczeniem było ubezpieczenie domu lub mieszkania.

W efekcie wielu z nas łatwiej dostrzega potrzebę zabezpieczenia ścian, dachu czy wyposażenia niż własnego zdrowia i życia.

Tymczasem z finansowego punktu widzenia poważna choroba, długotrwała niezdolność do pracy czy śmierć żywiciela rodziny mogą mieć znacznie większe konsekwencje niż szkoda na majątku.

Dobre nawyki można wypracować

Nie każdy miał w domu dobre wzorce dotyczące zarządzania ryzykiem. Nie oznacza to jednak, że nie można ich wypracować samodzielnie.

Świadome podejście do finansów nie polega wyłącznie na oszczędzaniu i inwestowaniu. Obejmuje również zabezpieczenie siebie i swoich bliskich przed skutkami finansowymi zdarzeń, których nie jesteśmy w stanie przewidzieć.

„Mnie się to nie przydarzy”? Dlaczego nawet ostrożni ludzie potrzebują ubezpieczenia

Więcej na stronie Polskiej Izby Ubezpieczeń: https://piu.org.pl/raport-piu-nierealistyczny-optymizm-i-wartosci-wyniesione-z-domu-wplywaja-na-decyzje-ubezpieczeniowe-polakow